Shabad ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇ ਉਪੰਨਾ

♚ ƤムƝƘムĴ ♚

Prime VIP
Staff member
ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇ ਉਪੰਨਾ ॥
ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੁ ਪਰਛੰਨਾ ॥
ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਿਨਿ ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥
ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਏ ॥
ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥
ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥
ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤੈ ਬਿਕਾਰਾ ॥
ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦ ਹੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥
ਇਕਿ ਮੂਲਿ ਲਗੇ ਓਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
ਡਾਲੀ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਲਾਗੇ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥
ਹਮ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਬੋਲਹ ਬੋਲ ॥
ਤੂ ਸਭਨਾ ਦੇਖਹਿ ਤੋਲਹਿ ਤੋਲ ॥
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਹਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥
ਅਵਗਣ ਛੋਡਿ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥
ਗੁਣ ਮਹਿ ਏਕੋ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥
ਏਕਸੁ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਮਾਣਾ ਅਪਣੈ ਰੰਗਿ ਸਦ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥
ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ ਹੈ ਕੁਮਲਾਣਾ ॥
ਮਨਮੁਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਬੁਝੈ ਇਆਣਾ ॥
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਾਇਆ ਖੋਜੇ ਪਾਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥
ਕੋਟ ਗਹੀ ਕੇ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੇ ॥
ਸਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
ਜੋ ਇਛੇ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਜਿਉ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥
ਮਨਮੁਖੁ ਗਿਆਨੁ ਕਥੇ ਨ ਹੋਈ ॥
ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਠਉਰ ਨ ਕੋਈ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥
ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਰ ਕਰੇ ਸਭਿ ਦੁਖ ਸਬਾਏ ॥
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਏ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਸਦ ਸੇਵੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤੂ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥
ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥
ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਨੀਰਾ ॥
ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਇਕਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥
ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥
ਕਾਇਆ ਨਗਰੁ ਢਹੈ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ॥
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਚੂਕੈ ਨਹੀ ਫੇਰੀ ॥
ਸਾਚੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥
ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥
ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥੮॥੧੦੫੧॥

(ਆਪੇ=ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ, ਆਪੁ=ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਉਪਾਇ=
ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਪੰਨਾ=ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਹਿ=ਵਿਚ,
ਪਰਛੰਨਾ=ਗੁਪਤ, ਸਾਰ=ਸੰਭਾਲ, ਜਗ ਜੀਵਨੁ=ਜਗਤ ਦਾ
ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨਿ=ਜਿਸ ਨੇ, ਮਹੇਸੁ=ਸ਼ਿਵ, ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ=
ਹਰੇਕ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਆਵਾਗਉਣੁ=ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ,ਜੰਮਣਾ
ਮਰਨਾ, ਚਿਤੈ=ਚਿਤਵਦਾ ਹੈ, ਥਿਰੁ=ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ,
ਸਦ=ਸਦਾ, ਇਕਿ=ਕਈ, ਮੂਲਿ=ਮੁੱਢ ਵਿਚ, ਓਨੀ=ਉਹਨਾਂ ਨੇ,
ਡਾਲੀ=ਡਾਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਕਉ=ਨੂੰ, ਬੋਲਹਿ=ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ
ਬਾਤਾ=ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਤੋਲਹਿ=ਤੂੰ
ਜਾਂਚਦਾ ਤੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਜਾ=ਜਾਂ,ਜਦੋਂ, ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ=ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੱਗੇ,
ਕਾਰੈ=ਕਾਰ ਵਿਚ, ਛੋਡਿ=ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਰਮਲੁ=ਪਵਿੱਤਰ, ਕੈ
ਸਬਦਿ=ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਖਾ=ਦੇਖਾਂ, ਦੂਜੀ=ਮਾਇਆ
ਦੀ ਝਾਕ ਵਾਲੀ, ਦੁਰਮਤਿ=ਖੋਟੀ ਮਤਿ, ਸਮਾਣਾ=ਲੀਨ ਹੈ,
ਰੰਗਿ=ਮੌਜ ਵਿਚ, ਰਾਤਾ=ਮਸਤ, ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ=ਸਰੀਰ
ਵਿਚ ਦਾ ਹਿਰਦਾ-ਕੌਲ ਫੁੱਲ, ਇਆਣਾ=ਬੇ-ਸਮਝ, ਪਰਸਾਦੀ=
ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕੋਟ=ਕਿਲ੍ਹਾ, ਸਰੀਰ-ਕਿਲ੍ਹਾ, ਕੋਟ ਗਹੀ ਕੇ
ਪਾਪ=ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ, ਨਿਵਾਰੇ=ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ
ਹੈ, ਰਾਖੈ=ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਰ ਧਾਰੇ=ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਰੰਗੁ
ਮਜੀਠੈ=ਮਜੀਠ ਦਾ ਰੰਗ, ਰਾਤਾ=ਰੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਠਉਰ=ਟਿਕਾਣਾ,
ਸਾਲਾਹੇ=ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਬਾਏ=ਸਾਰੇ, ਸੇਵੇ=
ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਹ=ਜਿੱਥੇ, ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ=ਨਾਮ ਹੀ
ਨਾਮ, ਬਿਨੁ ਨੀਰਾ=ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ, ਆਵਹਿ=ਜੰਮਦੇ ਹਨ,
ਜਾਵਹਿ=ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ=ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ,
ਬੂਝ=ਸਮਝ, ਮੁਕਤਿ=ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ, ਸਹਜਿ=ਆਤਮਕ
ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ, ਰੰਗਿ=ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ, ਢਹਿ=ਢਹ ਕੇ, ਚੂਕੈ=
ਮੁੱਕਦੀ, ਫੇਰੀ=ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ, ਸਾਚੁ ਪਛਾਤਾ=ਸਦਾ-ਥਿਰ
ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਈ)
 
Top